op­sta­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌstɔːkn̩/
Verb
Sülven: op·sta·ken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
op­sta­ken
PPP:
op­staakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik staak op
du staakst op
he/se/dat staakt op
wi staakt op
ji staakt op
se staakt op
Vergangen Tiet:
ik staak op
du staakst op
he/se/dat staak op
wi sta­ken op
ji sta­ken op
se sta­ken op
Perfekt:
ik heff op­staakt
du hest op­staakt
he/se/dat hett op­staakt
wi hebbt op­staakt
ji hebbt op­staakt
se hebbt op­staakt
Kunjunktiv:
ik staak op
du staakst op
he/se/dat staak op
wi sta­ken op
ji sta­ken op
se sta­ken op
Imperativ:
staak op!
staakt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + staken