wed­derkrie­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɛ·dɐˌkɾiːɡn̩/
Verb
Sülven: wed·der·krie·gen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
trüchgeven kriegen
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
wed­derkrie­gen
PPP:
wed­derkre­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik krieg wedder
du krigg­st wedder
he/se/dat krigg­t wedder
wi kriegt wedder
ji kriegt wedder
se kriegt wedder
Vergangen Tiet:
ik kreeg wedder
du kreegst wedder
he/se/dat kreeg wedder
wi kre­gen wedder
ji kre­gen wedder
se kre­gen wedder
Perfekt:
ik heff wed­derkre­gen
du hest wed­derkre­gen
he/se/dat hett wed­derkre­gen
wi hebbt wed­derkre­gen
ji hebbt wed­derkre­gen
se hebbt wed­derkre­gen
Kunjunktiv:
ik kreeg wedder
du kreegst wedder
he/se/dat kreeg wedder
wi kre­gen wedder
ji kre­gen wedder
se kre­gen wedder
Imperativ:
krieg wedder!
kriegt wedder!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: wedder + kriegen