dallang­en op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌlaŋn̩/
Verb
Sülven: dal·lang·en
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
na ünnen recken
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dallang­en
PPP:
dallang­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik lang­ dal
du lang­st dal
he/se/dat lang­t dal
wi lang­t dal
ji lang­t dal
se lang­t dal
Vergangen Tiet:
ik lang­ dal
du lang­st dal
he/se/dat lang­ dal
wi lang­en dal
ji lang­en dal
se lang­en dal
Perfekt:
ik heff dallang­t
du hest dallang­t
he/se/dat hett dallang­t
wi hebbt dallang­t
ji hebbt dallang­t
se hebbt dallang­t
Kunjunktiv:
ik lang­ dal
du lang­st dal
he/se/dat lang­ dal
wi lang­en dal
ji lang­en dal
se lang­en dal
Imperativ:
lang­ dal!
lang­t dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + langen