dör­krö­peln op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈdœ͡ɐˌkɾøː·pəln/
Verb
Sülven: dör·krö·peln
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dörkröpeln
PPP:
dörkröpelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kröpel dör
du kröpelst dör
he/se/dat kröpelt dör
wi kröpelt dör
ji kröpelt dör
se kröpelt dör
Vergangen Tiet:
ik kröpel dör
du kröpelst dör
he/se/dat kröpel dör
wi kröpeln dör
ji kröpeln dör
se kröpeln dör
Perfekt:
ik heff dörkröpelt
du hest dörkröpelt
he/se/dat hett dörkröpelt
wi hebbt dörkröpelt
ji hebbt dörkröpelt
se hebbt dörkröpelt
Kunjunktiv:
ik kröpel dör
du kröpelst dör
he/se/dat kröpel dör
wi kröpeln dör
ji kröpeln dör
se kröpeln dör
Imperativ:
kröpel dör!
kröpelt dör!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dör + kröpeln