dör­ka­men op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdœ͡ɐˌkɔːm̩/
Verb
Sülven: dör·ka·men
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
en Hinnernis överwinnen
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dör­ka­men
PPP:
dör­ka­men
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kaam dör
du kumm­st dör
he/se/dat kumm­t dör
wi kaamt dör
ji kaamt dör
se kaamt dör
Vergangen Tiet:
ik keem dör
du keemst dör
he/se/dat keem dör
wi ke­men dör
ji ke­men dör
se ke­men dör
Perfekt:
ik bün dör­ka­men
du büst dör­ka­men
he/se/dat is dör­ka­men
wi sünd dör­ka­men
ji sünd dör­ka­men
se sünd dör­ka­men
Kunjunktiv:
ik keem dör
du keemst dör
he/se/dat keem dör
wi ke­men dör
ji ke­men dör
se ke­men dör
Imperativ:
kaam dör!
kaamt dör!
Infinitiv:
dör­ka­men
PPP:
dör­ka­men
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kumm dör
du kumm­st dör
he/se/dat kumm­t dör
wi kaamt dör
ji kaamt dör
se kaamt dör
Vergangen Tiet:
ik keem dör
du keemst dör
he/se/dat keem dör
wi ke­men dör
ji ke­men dör
se ke­men dör
Perfekt:
ik bün dör­ka­men
du büst dör­ka­men
he/se/dat is dör­ka­men
wi sünd dör­ka­men
ji sünd dör­ka­men
se sünd dör­ka­men
Kunjunktiv:
ik keem dör
du keemst dör
he/se/dat keem dör
wi ke­men dör
ji ke­men dör
se ke­men dör
Imperativ:
kaam dör!
kaamt dör!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dör + kamen