rut­lo­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾuːtˌlɔu̯pm̩/
Verb
Sülven: rut·lo·pen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
rut­lo­pen
PPP:
rut­lo­pen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik loop rut
du löpp­st rut
he/se/dat löpp­t rut
wi loopt rut
ji loopt rut
se loopt rut
Vergangen Tiet:
ik lööp rut
du lööpst rut
he/se/dat lööp rut
wi lö­pen rut
ji lö­pen rut
se lö­pen rut
Perfekt:
ik bün rut­lo­pen
du büst rut­lo­pen
he/se/dat is rut­lo­pen
wi sünd rut­lo­pen
ji sünd rut­lo­pen
se sünd rut­lo­pen
Kunjunktiv:
ik leep rut
du leepst rut
he/se/dat leep rut
wi le­pen rut
ji le­pen rut
se le­pen rut
Imperativ:
loop rut!
loopt rut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: rut + lopen