Krö­ger op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkɾøːy̯·ɡɐ/ 🔊︎
Substantiv
Sülven: Krö·ger
Plural: Krö­gers m de Krö­ger
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Weert
düütsch:
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
is en Egennaam
plattdüütsch:
düütsch:
Kröger
Krüger

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kroog + -er