dal­wör­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌvœ͡ɐɡn̩/
Verb
Sülven: dal·wör·gen
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit Möh un Nood sluckt kriegen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dal­wör­gen
PPP:
dal­worgt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik worg dal
du worgst dal
he/se/dat worgt dal
wi worgt dal
ji worgt dal
se worgt dal
Vergangen Tiet:
ik worg dal
du worgst dal
he/se/dat worg dal
wi wor­gen dal
ji wor­gen dal
se wor­gen dal
Perfekt:
ik heff dal­worgt
du hest dal­worgt
he/se/dat hett dal­worgt
wi hebbt dal­worgt
ji hebbt dal­worgt
se hebbt dal­worgt
Kunjunktiv:
ik worg dal
du worgst dal
he/se/dat worg dal
wi wor­gen dal
ji wor­gen dal
se wor­gen dal
Imperativ:
worg dal!
worgt dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + wörgen