stip­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈstɪpm̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: stip·pen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
kott induken
nedderlandsch:
engelsch:
dip
düütsch:
stippen

Verbformen:

Infinitiv:
stip­pen
PPP:
stipp­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik stipp
du stipp­st
he/se/dat stipp­t
wi stipp­t
ji stipp­t
se stipp­t
Vergangen Tiet:
ik stipp
du stipp­st
he/se/dat stipp
wi stip­pen
ji stip­pen
se stip­pen
Perfekt:
ik heff stipp­t
du hest stipp­t
he/se/dat hett stipp­t
wi hebbt stipp­t
ji hebbt stipp­t
se hebbt stipp­t
Kunjunktiv:
ik stipp
du stipp­st
he/se/dat stipp
wi stip­pen
ji stip­pen
se stip­pen
Imperativ:
stipp!
stipp­t!