slap­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈslapm̩/
Verb
Sülven: slap·pen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
slapp dalhangen
düütsch:
schlappen

Verbformen:

Infinitiv:
slap­pen
PPP:
slapp­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik slapp
du slapp­st
he/se/dat slapp­t
wi slapp­t
ji slapp­t
se slapp­t
Vergangen Tiet:
ik slapp
du slapp­st
he/se/dat slapp
wi slap­pen
ji slap­pen
se slap­pen
Perfekt:
ik bün slapp­t
du büst slapp­t
he/se/dat is slapp­t
wi sünd slapp­t
ji sünd slapp­t
se sünd slapp­t
Kunjunktiv:
ik slapp
du slapp­st
he/se/dat slapp
wi slap­pen
ji slap­pen
se slap­pen
Imperativ:
slapp!
slapp­t!