dalbren­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌbɾɛn̩/
Verb
Sülven: dal·bren·nen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
kumplett afbrennen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dalbren­nen
PPP:
dalbrenn­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik brenn dal
du brenn­st dal
he/se/dat brenn­t dal
wi brenn­t dal
ji brenn­t dal
se brenn­t dal
Vergangen Tiet:
ik brenn dal
du brenn­st dal
he/se/dat brenn dal
wi bren­nen dal
ji bren­nen dal
se bren­nen dal
Perfekt:
ik bün dalbrenn­t
du büst dalbrenn­t
he/se/dat is dalbrenn­t
wi sünd dalbrenn­t
ji sünd dalbrenn­t
se sünd dalbrenn­t
Kunjunktiv:
ik brenn dal
du brenn­st dal
he/se/dat brenn dal
wi bren­nen dal
ji bren­nen dal
se bren­nen dal
Imperativ:
brenn dal!
brenn­t dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + brennen