Utspraak op Platt: /ˈafˌbɾɛn̩/
Verb
Sülven: af·bren·nen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
De Schüün is in de Nacht afbrennt.
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
He hett de Spieren von de Goos afbrennt.

Verbformen:

Infinitiv:
afbrennen
PPP:
afbrennt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik brenn af
du brennst af
he/se/dat brennt af
wi brennt af
ji brennt af
se brennt af
Vergangen Tiet:
ik brenn af
du brennst af
he/se/dat brenn af
wi brennen af
ji brennen af
se brennen af
Perfekt:
ik bün afbrennt
du büst afbrennt
he/se/dat is afbrennt
wi sünd afbrennt
ji sünd afbrennt
se sünd afbrennt
Kunjunktiv:
ik brenn af
du brennst af
he/se/dat brenn af
wi brennen af
ji brennen af
se brennen af
Imperativ:
brenn af!
brennt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + brennen