kie­lig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkiː·lɪç/
Adjektiv
Sülven: kie·lig
kieliger kieligst
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
=
keilig

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kiel + -ig