Kiel op Plattdüütsch

Plural: Kiels m de Kiel
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Warktüüg mit scharpe Kanten, de in en spitzen Winkel tohooploopt
düütsch:
=
Keil
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Stück Land, dat dreeeckig is