loos­mö­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈlɔu̯sˌmøːy̯tn̩/
Verb
Sülven: loos·mö·ten
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Ik mutt nu loos! Ik heff keen Tiet mehr.

Verbformen:

Infinitiv:
loos­mö­ten
PPP:
loos­müss­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik mutt loos
du mutt­st loos
he/se/dat mutt loos
wi mööt loos
ji mööt loos
se mööt loos
Vergangen Tiet:
ik müss loos
du müsst loos
he/se/dat müss loos
wi müs­sen loos
ji müs­sen loos
se müs­sen loos
Perfekt:
ik heff loos­müss­t
du hest loos­müss­t
he/se/dat hett loos­müss­t
wi hebbt loos­müss­t
ji hebbt loos­müss­t
se hebbt loos­müss­t
Kunjunktiv:
ik müss loos
du müsst loos
he/se/dat müss loos
wi müs­sen loos
ji müs­sen loos
se müs­sen loos
Imperativ:
mööt loos!
mööt loos!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: loos + möten