loos­gahn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈlɔu̯sˌɡɔːn/
Verb
Sülven: loos·gahn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Wöölt wi nu loosgahn?
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Kann dat nu loosgahn?

Verbformen:

Infinitiv:
loos­gahn
PPP:
loos­gahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gah­ loos
du geihst loos
he/se/dat geiht loos
wi gaht loos
ji gaht loos
se gaht loos
Vergangen Tiet:
ik güng loos
du güngst loos
he/se/dat güng loos
wi güng­en loos
ji güng­en loos
se güng­en loos
Perfekt:
ik bün loos­gahn
du büst loos­gahn
he/se/dat is loos­gahn
wi sünd loos­gahn
ji sünd loos­gahn
se sünd loos­gahn
Kunjunktiv:
ik güng loos
du güngst loos
he/se/dat güng loos
wi güng­en loos
ji güng­en loos
se güng­en loos
Imperativ:
gah­ loos!
gaht loos!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: loos + gahn