ut­hol­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌhɔln̩/
Verb
Sülven: ut·hol·len
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­hol­len
PPP:
ut­holl­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik holl ut
du holl­st ut
he/se/dat holl­t ut
wi holl­t ut
ji holl­t ut
se holl­t ut
Vergangen Tiet:
ik holl ut
du holl­st ut
he/se/dat holl ut
wi hol­len ut
ji hol­len ut
se hol­len ut
Perfekt:
ik heff ut­holl­t
du hest ut­holl­t
he/se/dat hett ut­holl­t
wi hebbt ut­holl­t
ji hebbt ut­holl­t
se hebbt ut­holl­t
Kunjunktiv:
ik holl ut
du holl­st ut
he/se/dat holl ut
wi hol­len ut
ji hol­len ut
se hol­len ut
Imperativ:
holl ut!
holl­t ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + holl