rüm­stahn op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈɾʏmˌstɔːn/
Verb
Sülven: rüm·stahn
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
rümstahn
PPP:
rümstahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik stah rüm
du steihst rüm
he/se/dat steiht rüm
wi staht rüm
ji staht rüm
se staht rüm
Vergangen Tiet:
ik stünn rüm
du stünnst rüm
he/se/dat stünn rüm
wi stünnen rüm
ji stünnen rüm
se stünnen rüm
Perfekt:
ik heff rümstahn
du hest rümstahn
he/se/dat hett rümstahn
wi hebbt rümstahn
ji hebbt rümstahn
se hebbt rümstahn
Kunjunktiv:
ik stünn rüm
du stünnst rüm
he/se/dat stünn rüm
wi stünnen rüm
ji stünnen rüm
se stünnen rüm
Imperativ:
stah rüm!
staht rüm!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: rüm + stahn