stahn op Plattdüütsch

[1]
Grundwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
op de Fööt rohn, sik an en Oort befinnen
nedderlandsch:
=
staan
engelsch:
düütsch:
=
stehen
Bispelen:
[1] As ik den Bus verpasst harr, müss ik en ganze Stünn in de Küll stahn, bet de nächste Bus föhrt is.

Verbformen:

Infinitiv:
stahn
PPP:
stahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik stah
du steihst
he/se/dat steiht
wi staht
ji staht
se staht
Vergangen Tiet:
ik stünn
du stünn­st
he/se/dat stünn
wi stün­nen
ji stün­nen
se stün­nen
Perfekt:
ik heff stahn
du hest stahn
he/se/dat hett stahn
wi hebbt stahn
ji hebbt stahn
se hebbt stahn
Kunjunktiv:
ik stünn
du stünn­st
he/se/dat stünn
wi stün­nen
ji stün­nen
se stün­nen
Imperativ:
stah!
staht!