weg­brin­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈvɛçˌbɾɪnɡn̩/
Verb
Sülven: weg·brin·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
wegbringen
PPP:
wegbröcht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bring weg
du bringst weg
he/se/dat bringt weg
wi bringt weg
ji bringt weg
se bringt weg
Vergangen Tiet:
ik bröch weg
du bröchst weg
he/se/dat bröch weg
wi bröchen weg
ji bröchen weg
se bröchen weg
Perfekt:
ik heff wegbröcht
du hest wegbröcht
he/se/dat hett wegbröcht
wi hebbt wegbröcht
ji hebbt wegbröcht
se hebbt wegbröcht
Kunjunktiv:
ik bröch weg
du bröchst weg
he/se/dat bröch weg
wi bröchen weg
ji bröchen weg
se bröchen weg
Imperativ:
bring weg!
bringt weg!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: weg + bringen