vull­klei­en op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈfʊlˌklaɪ̯·ən/
Verb
Sülven: vull·klei·en
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
vull­klei­en
PPP:
vull­kleit
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik klei vull
du kleist vull
he/se/dat kleit vull
wi kleit vull
ji kleit vull
se kleit vull
Vergangen Tiet:
ik klei vull
du kleist vull
he/se/dat klei vull
wi klein vull
ji klein vull
se klein vull
Perfekt:
ik heff vull­kleit
du hest vull­kleit
he/se/dat hett vull­kleit
wi hebbt vull­kleit
ji hebbt vull­kleit
se hebbt vull­kleit
Kunjunktiv:
ik klei vull
du kleist vull
he/se/dat klei vull
wi klein vull
ji klein vull
se klein vull
Imperativ:
klei vull!
kleit vull!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: vull + kleien