du­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈduːkn̩/
Verb
Sülven: du·ken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
ünner Water swemmen
engelsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
den Kopp intehn, sik dalhucken, sik lütt maken
düütsch:
=
ducken
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
een ünnerkriegen
Bispelen:
[1] Vondaag hett de HSV Werder Bremen aver düchtig duukt.

Verbformen:

Infinitiv:
du­ken
PPP:
duukt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik duuk
du duukst
he/se/dat duukt
wi duukt
ji duukt
se duukt
Vergangen Tiet:
ik duuk
du duukst
he/se/dat duuk
wi du­ken
ji du­ken
se du­ken
Perfekt:
ik heff duukt
du hest duukt
he/se/dat hett duukt
wi hebbt duukt
ji hebbt duukt
se hebbt duukt
Kunjunktiv:
ik duuk
du duukst
he/se/dat duuk
wi du­ken
ji du­ken
se du­ken
Imperativ:
duuk!
duukt!