rö­ver­gahn op Plattdüütsch

Utspraak: /ɾˈøː·vɐˌɡɔːn/
Verb
Sülven: rö·ver·gahn
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
rö­ver­gahn
PPP:
rö­ver­gahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gah röver
du geihst röver
he/se/dat geiht röver
wi gaht röver
ji gaht röver
se gaht röver
Vergangen Tiet:
ik güng röver
du güngst röver
he/se/dat güng röver
wi güng­en röver
ji güng­en röver
se güng­en röver
Perfekt:
ik bün rö­ver­gahn
du büst rö­ver­gahn
he/se/dat is rö­ver­gahn
wi sünd rö­ver­gahn
ji sünd rö­ver­gahn
se sünd rö­ver­gahn
Kunjunktiv:
ik güng röver
du güngst röver
he/se/dat güng röver
wi güng­en röver
ji güng­en röver
se güng­en röver
Imperativ:
gah röver!
gaht röver!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: röver + gahn