af­pa­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌpɔːtn̩/
Verb
Sülven: af·pa·ten
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­pa­ten
PPP:
af­paat
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik paat af
du paatst af
he/se/dat paat af
wi paat af
ji paat af
se paat af
Vergangen Tiet:
ik paat af
du paatst af
he/se/dat paat af
wi pa­ten af
ji pa­ten af
se pa­ten af
Perfekt:
ik heff af­paat
du hest af­paat
he/se/dat hett af­paat
wi hebbt af­paat
ji hebbt af­paat
se hebbt af­paat
Kunjunktiv:
ik paat af
du paatst af
he/se/dat paat af
wi pa­ten af
ji pa­ten af
se pa­ten af
Imperativ:
paat af!
paat af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + paten