af­schülpen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈafˌʃʏlpən/
Verb
Sülven: af·schülpen
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afschülpen
PPP:
afschülpt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schülp af
du schülpst af
he/se/dat schülpt af
wi schülpt af
ji schülpt af
se schülpt af
Vergangen Tiet:
ik schülp af
du schülpst af
he/se/dat schülp af
wi schülpen af
ji schülpen af
se schülpen af
Perfekt:
ik heff afschülpt
du hest afschülpt
he/se/dat hett afschülpt
wi hebbt afschülpt
ji hebbt afschülpt
se hebbt afschülpt
Kunjunktiv:
ik schülp af
du schülpst af
he/se/dat schülp af
wi schülpen af
ji schülpen af
se schülpen af
Imperativ:
schülp af!
schülpt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af + schülpen