Anlig­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌlɪɡn̩/
Substantiv
Sülven: Anlig·gen
Plural: Anlig­gen n dat Anlig­gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: anliggen