Brunst­tiet op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈbɾʊnstˌtiːt/
Substantiv
Sülven: Brunst·tiet
Plural: Brunsttieden f de Brunst­tiet
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
rut
Bispelen:
In de Brunsttiet stööt sik de Bück mit de Höörn.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Brunst + Tiet