Pu­cher op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈpʊ·xɐ/
Substantiv
Sülven: Pu·cher
Plural: Pu­chers m de Pu­cher
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: puchen + -er