sit­tenblie­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈzɪtn̩ˌbliːm̩/
Verb
Sülven: sit·ten·blie·ven
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
in de School en Klass wedderhalen möten
düütsch:
Bispelen:
[1] Ik heff twee Sössen in 't Tüügnis un bün sittenbleven.

Verbformen:

Infinitiv:
sit­tenblie­ven
PPP:
sit­tenble­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik blief sitten
du blif­fst sitten
he/se/dat blif­ft sitten
wi blieft sitten
ji blieft sitten
se blieft sitten
Vergangen Tiet:
ik bleef sitten
du bleefst sitten
he/se/dat bleef sitten
wi ble­ven sitten
ji ble­ven sitten
se ble­ven sitten
Perfekt:
ik bün sit­tenble­ven
du büst sit­tenble­ven
he/se/dat is sit­tenble­ven
wi sünd sit­tenble­ven
ji sünd sit­tenble­ven
se sünd sit­tenble­ven
Kunjunktiv:
ik bleef sitten
du bleefst sitten
he/se/dat bleef sitten
wi ble­ven sitten
ji ble­ven sitten
se ble­ven sitten
Imperativ:
blief sitten!
blieft sitten!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: sitten + blieven