af­rü­men op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌɾyːm̩/
Verb
Sülven: af·rü·men
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
bisied rümen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­rü­men
PPP:
af­ruumt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ruum af
du ruumst af
he/se/dat ruumt af
wi ruumt af
ji ruumt af
se ruumt af
Vergangen Tiet:
ik ruum af
du ruumst af
he/se/dat ruum af
wi ru­men af
ji ru­men af
se ru­men af
Perfekt:
ik heff af­ruumt
du hest af­ruumt
he/se/dat hett af­ruumt
wi hebbt af­ruumt
ji hebbt af­ruumt
se hebbt af­ruumt
Kunjunktiv:
ik ruum af
du ruumst af
he/se/dat ruum af
wi ru­men af
ji ru­men af
se ru­men af
Imperativ:
ruum af!
ruumt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + rümen