Slub­ber op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈslʊ·bɐ/ 🔊︎
Substantiv
Sülven: Slub·ber
Kummt nich in’n Plural vör m de Slub­ber
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dünn Slackermatsch
to’n Bispill de organische Matsch, de Matsch sik in stahn Water afsett
düütsch: