Bi­leg­ger op Plattdüütsch

Utspraak: /biːˈlɛ·ɡɐ/
Substantiv
Sülven: Bi·leg·ger
Plural: Bi­leg­gers m de Bi­leg­ger
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Aven in de Stuuv, de ut’n Ruum blangenan bött warrt
düütsch:
Bilegger

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: bileggen + -er