bileg­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈbiːˌlɛɡn̩/
Verb
Sülven: bi·leg·gen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
naleggen, dortoleggen, naböten
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
bileg­gen
PPP:
bilegg­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik legg bi
du legg­st bi
he/se/dat legg­t bi
wi legg­t bi
ji legg­t bi
se legg­t bi
Vergangen Tiet:
ik leed bi
du leedst bi
he/se/dat leed bi
wi le­den bi
ji le­den bi
se le­den bi
Perfekt:
ik heff bilegg­t
du hest bilegg­t
he/se/dat hett bilegg­t
wi hebbt bilegg­t
ji hebbt bilegg­t
se hebbt bilegg­t
Kunjunktiv:
ik leed bi
du leedst bi
he/se/dat leed bi
wi le­den bi
ji le­den bi
se le­den bi
Imperativ:
legg bi!
legg­t bi!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: bi + leggen