klu­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈklʊkn̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: klu·cken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
Figurativ
plattdüütsch:
längere Tiet eenfach bloot dorsitten
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
klu­cken
PPP:
klu­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik klu­ck
du klu­ckst
he/se/dat klu­ckt
wi klu­ckt
ji klu­ckt
se klu­ckt
Vergangen Tiet:
ik klu­ck
du klu­ckst
he/se/dat klu­ck
wi klu­cken
ji klu­cken
se klu­cken
Perfekt:
ik heff klu­ckt
du hest klu­ckt
he/se/dat hett klu­ckt
wi hebbt klu­ckt
ji hebbt klu­ckt
se hebbt klu­ckt
Kunjunktiv:
ik klu­ck
du klu­ckst
he/se/dat klu­ck
wi klu­cken
ji klu­cken
se klu­cken
Imperativ:
klu­ck!
klu­ckt!