Wiespahl op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈviːzˌpɔːl/
Substantiv
Sülven: Wies·pahl
Plural: Wiespähl m de Wiespahl
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Wegwieser
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: wiesen + Pahl