wegsmie­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɛçˌsmiːtn̩/
Verb
Sülven: weg·smie·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wegdoon
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
wegsmie­ten
PPP:
wegsme­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik smiet weg
du smitt­st weg
he/se/dat smitt weg
wi smiet weg
ji smiet weg
se smiet weg
Vergangen Tiet:
ik smeet weg
du smeetst weg
he/se/dat smeet weg
wi sme­ten weg
ji sme­ten weg
se sme­ten weg
Perfekt:
ik heff wegsme­ten
du hest wegsme­ten
he/se/dat hett wegsme­ten
wi hebbt wegsme­ten
ji hebbt wegsme­ten
se hebbt wegsme­ten
Kunjunktiv:
ik smeet weg
du smeetst weg
he/se/dat smeet weg
wi sme­ten weg
ji sme­ten weg
se sme­ten weg
Imperativ:
smiet weg!
smiet weg!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: weg + smieten