Pöt­ter op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈpœ·tɐ/
Substantiv
Sülven: Pöt·ter
Plural: Pöt­ters m de Pöt­ter
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
een, de von Beroop Toonworen maakt
engelsch:
=
potter
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Pott + -er