vermo­den op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈmɔu̯dn̩/
Verb
Sülven: ver·mo·den
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
glöven
vör allen in de Seggwies vermoden ween: wat glöven
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
vermo­den
PPP:
ve­r­moodt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ve­r­moot
du ve­r­moodst
he/se/dat ve­r­moodt
wi ve­r­moodt
ji ve­r­moodt
se ve­r­moodt
Vergangen Tiet:
ik ve­r­moot
du ve­r­moodst
he/se/dat ve­r­moot
wi ve­r­mo­den
ji ve­r­mo­den
se ve­r­mo­den
Perfekt:
ik heff ve­r­moodt
du hest ve­r­moodt
he/se/dat hett ve­r­moodt
wi hebbt ve­r­moodt
ji hebbt ve­r­moodt
se hebbt ve­r­moodt
Kunjunktiv:
ik ve­r­moot
du ve­r­moodst
he/se/dat ve­r­moot
wi ve­r­mo­den
ji ve­r­mo­den
se ve­r­mo­den
Imperativ:
ve­r­moot!
ve­r­moodt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + Moot