Te­ge­lee­ op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈtɛː·ɡə·lɛɪ̯/
Substantiv
Sülven: Te·ge·lee
Plural: Te­ge­le­en f de Te­ge­lee­
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Bedrief, de Tegels herstellt
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Tegel + -ee