Twil­ling op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈtvɪ·lɪnk/
Substantiv
Sülven: Twil·ling
Plural: Twil­lings m de Twil­ling
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
een von twee Kinner, de sik gliektiedig in’n Buuk von de Moder entwickelt hebbt
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Zwilling