gni­ckern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡnɪ·kɐn/
Verb
Sülven: gni·ckern
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
gni­ckern
PPP:
gni­ckert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gni­cker
du gni­ckerst
he/se/dat gni­ckert
wi gni­ckert
ji gni­ckert
se gni­ckert
Vergangen Tiet:
ik gni­cker
du gni­ckerst
he/se/dat gni­cker
wi gni­ckern
ji gni­ckern
se gni­ckern
Perfekt:
ik heff gni­ckert
du hest gni­ckert
he/se/dat hett gni­ckert
wi hebbt gni­ckert
ji hebbt gni­ckert
se hebbt gni­ckert
Kunjunktiv:
ik gni­cker
du gni­ckerst
he/se/dat gni­cker
wi gni­ckern
ji gni­ckern
se gni­ckern
Imperativ:
gni­cker!
gni­ckert!