slie­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈsliːkn̩/
Verb
Sülven: slie·ken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
sik langsaam un vörsichtig vörwartsbewegen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
slie­ken
PPP:
sle­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik sliek
du sleekst
he/se/dat sleekt
wi sliekt
ji sliekt
se sliekt
Vergangen Tiet:
ik sleek
du sleekst
he/se/dat sleek
wi sle­ken
ji sle­ken
se sle­ken
Perfekt:
ik bün sle­ken
du büst sle­ken
he/se/dat is sle­ken
wi sünd sle­ken
ji sünd sle­ken
se sünd sle­ken
Kunjunktiv:
ik sleek
du sleekst
he/se/dat sleek
wi sle­ken
ji sle­ken
se sle­ken
Imperativ:
sliek!
sliekt!