Ge­wid­der op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡɛˌvɪ·dɐ/
Substantiv
Sülven: Ge·wid·der
Plural: Ge­wid­ders n dat Ge­wid­der
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Wi harrn vonnacht en Gewidder.

Etymologie:

Woort afleidt von: ge-