in­die­ken op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈɪnˌdiːkn̩/
Verb
Sülven: in·die·ken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
indieken
PPP:
indiekt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik diek in
du diekst in
he/se/dat diekt in
wi diekt in
ji diekt in
se diekt in
Vergangen Tiet:
ik diek in
du diekst in
he/se/dat diek in
wi dieken in
ji dieken in
se dieken in
Perfekt:
ik heff indiekt
du hest indiekt
he/se/dat hett indiekt
wi hebbt indiekt
ji hebbt indiekt
se hebbt indiekt
Kunjunktiv:
ik diek in
du diekst in
he/se/dat diek in
wi dieken in
ji dieken in
se dieken in
Imperativ:
diek in!
diekt in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + dieken