snü­tern op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈsnyː·tɐn/
Verb
Sülven: snü·tern
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
Bispelen:
Dat junge Poor is jümmerto bi un snütert.

Verbformen:

Infinitiv:
snütern
PPP:
snütert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik snüter
du snüterst
he/se/dat snütert
wi snütert
ji snütert
se snütert
Vergangen Tiet:
ik snüter
du snüterst
he/se/dat snüter
wi snütern
ji snütern
se snütern
Perfekt:
ik heff snütert
du hest snütert
he/se/dat hett snütert
wi hebbt snütert
ji hebbt snütert
se hebbt snütert
Kunjunktiv:
ik snüter
du snüterst
he/se/dat snüter
wi snütern
ji snütern
se snütern
Imperativ:
snüter!
snütert!