quen­geln op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkvɛn·ɡəln/
Verb
Sülven: quen·geln
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
untofreden ween un nörgeln
düütsch:
quengeln

Verbformen:

Infinitiv:
quen­geln
PPP:
quen­gelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik quen­gel
du quen­gelst
he/se/dat quen­gelt
wi quen­gelt
ji quen­gelt
se quen­gelt
Vergangen Tiet:
ik quen­gel
du quen­gelst
he/se/dat quen­gel
wi quen­geln
ji quen­geln
se quen­geln
Perfekt:
ik heff quen­gelt
du hest quen­gelt
he/se/dat hett quen­gelt
wi hebbt quen­gelt
ji hebbt quen­gelt
se hebbt quen­gelt
Kunjunktiv:
ik quen­gel
du quen­gelst
he/se/dat quen­gel
wi quen­geln
ji quen­geln
se quen­geln
Imperativ:
quen­gel!
quen­gelt!