to­leg­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈtɔu̯ˌlɛɡn̩/
Verb
Sülven: to·leg·gen
[1]
Opbowoortschatt
sik ~
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Ik heff mi en nee Auto toleggt.

Verbformen:

Infinitiv:
toleggen
PPP:
toleggt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik legg to
du leggst to
he/se/dat leggt to
wi leggt to
ji leggt to
se leggt to
Vergangen Tiet:
ik leed to
du leedst to
he/se/dat leed to
wi leden to
ji leden to
se leden to
Perfekt:
ik heff toleggt
du hest toleggt
he/se/dat hett toleggt
wi hebbt toleggt
ji hebbt toleggt
se hebbt toleggt
Kunjunktiv:
ik leed to
du leedst to
he/se/dat leed to
wi leden to
ji leden to
se leden to
Imperativ:
legg to!
leggt to!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: to + leggen