kla­tern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈklɔː·tɐn/
Verb
Sülven: kla·tern
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit de Arms sik fasthollen un roptrecken un so op wat ropstiegen
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
kla­tern
PPP:
kla­tert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kla­ter
du kla­terst
he/se/dat kla­tert
wi kla­tert
ji kla­tert
se kla­tert
Vergangen Tiet:
ik kla­ter
du kla­terst
he/se/dat kla­ter
wi kla­tern
ji kla­tern
se kla­tern
Perfekt:
ik bün kla­tert
du büst kla­tert
he/se/dat is kla­tert
wi sünd kla­tert
ji sünd kla­tert
se sünd kla­tert
Kunjunktiv:
ik kla­ter
du kla­terst
he/se/dat kla­ter
wi kla­tern
ji kla­tern
se kla­tern
Imperativ:
kla­ter!
kla­tert!