hen­leg­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈhɛnˌlɛɡn̩/
Verb
Sülven: hen·leg·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
engelsch:
put

Verbformen:

Infinitiv:
henleggen
PPP:
henleggt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik legg hen
du leggst hen
he/se/dat leggt hen
wi leggt hen
ji leggt hen
se leggt hen
Vergangen Tiet:
ik leed hen
du leedst hen
he/se/dat leed hen
wi leden hen
ji leden hen
se leden hen
Perfekt:
ik heff henleggt
du hest henleggt
he/se/dat hett henleggt
wi hebbt henleggt
ji hebbt henleggt
se hebbt henleggt
Kunjunktiv:
ik leed hen
du leedst hen
he/se/dat leed hen
wi leden hen
ji leden hen
se leden hen
Imperativ:
legg hen!
leggt hen!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: hen + leggen