Beff­ken op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈbɛfkn̩/
Substantiv
Sülven: Beff·ken
Plural: Beffkes n dat Beff­ken
Plural: Beffkens n dat Beff­ken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
bef
engelsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: -ken